Referentie: De WCAG ijkpunten zijn identiek aan de Waarmerk drempelvrij ijkpunten en de Webrichtlijnen.
Bij een auditieve beschrijving van het beeldspoor worden de belangrijkste visuele elementen door een verteller verteld zonder dat dit botst met de audio of de dialoog van een film. Het betreft elementen zoals acties, instellingen, lichaamstaal, graphics en tekst die in beeld verschijnt. Ze worden vooral gebruikt door mensen die blind zijn en hebben tot doel dat zijn begrijpen wat er in de scene gebeurt.

Screenshot van de online Flashplayer met knop voor audio descriptie en captions. Dit is ook met SMIL mogelijk in bijvoorbeeld de quicktime viewer. Het is een goed idee om beide alternatieven aan te bieden zoals bij de Rijksoverheid gebeurt.
Dit kan natuurlijk ook met tekst worden toegevoegd maar dat wordt nog niet door alle apparatuur ondersteund. Daarom is het nodig om tot die tijd ook een extra geluidsspoor aan het bestand toe te voegen met een audio description. Op veel Amerikaanse dvd's met speelfilms is zo'n 'narrator' al aanwezig. Ook Nederlandse speelfilms zoals Zwartboek en Blind zijn al voorzien van audio description. In Engeland is een groot deel van de televisieuitzendingen voorzien van audio description. Daar zijn trouwens zelfs online games voorzien van audio description en captions.
Relevante Webrichtlijnen: R-pd-2.9
Eén van de volgende punten is van toepassing:
NB: Er is een recenter artikel over dit onderwerp in de kolom rechts. Als er geen belangrijke visuele informatie in het beeldspoor is, bijvoorbeeld een toespraak van de Minister President vanuit de studio met een vage achtergrond , dan is een een extra audiospoor niet nodig.
NB: Bij (speel)films: Altijd toevoegen en gesynchroniseerd met de originele audiosporen van de film (zie ook artikel voor uitzonderingen).
Voorbeelden van audio descriptie, captions en meer informatie is te vinden op de pagina's over toegankelijke video.
Het is nu nog lang niet overal mogelijk om tekst en beeldmateriaal los te koppelen en uit te voeren zodat de tekst van een beeldspoor via hulpapparatuur toegankelijk is. Indien van deze mogelijkheid gebruik zou worden gemaakt zou het niet nodig zijn om aparte audiosporen in te spreken.
In de toekomst is te verwachten dat hulpapparatuur in staat zal zijn om tekstsporen (zoals ondertitels) toegevoegd aan een videopresentatie uit te voeren naar spraak en/of braille. Het opnemen van de beschrijvingen in tekstsporen is veel gemakkelijker doordat er geen geluidsapparatuur voor nodig is, maar slechts enkele tekstverwerkende faciliteiten. NB: WCAG2.0 (draft van april 2007) stelt toch ook nog audio descriptions verplicht.
Nog een voordeel van tekstuele beschrijvingen (ten opzichte van auditieve beschrijvingen) is dat de tekstfile geïndexeerd en doorzocht kan worden via zoekmachines, net als iedere andere tekst op een website.
Op dit moment is het toevoegen van een geluidsspoor de meest gebruikte mogelijkheid om tekstinformatie over te brengen. Er zijn momenteel vier 'formats' of talen die de toevoeging van een apart spoor met auditieve beschrijving ondersteunen. Dat zijn Flash video, Apple's QuickTime, W3C's SMIL (Synchronized Multimedia Integration Language) en Microsoft's SAMI (Synchronized Accessible Media Interchange). Deze formaten ondersteunen ook het toevoegen van een aparte tekstroom met dezelfde informatie.
Belangrijke visuele informatie
Informatie die nodig is om het decor, de actie of de gebeurtenis te kunnen begrijpen en die niet alleen uit de geluidstrack kan worden afgeleid.
Mogelijkheid 1: Zoek naar video beelden en controleer of een auditieve beschrijving van belangrijke beeldinformatie (zie hiernaast) wordt gegeven.